PREVIEW BUUN 2016 | Evert Thielen wil naar Venlo

Hoewel hij na zijn geboorte slechts anderhalf jaar in de stad woonde, voelt kunstenaar Evert Thielen (16 april 1954) zich een Venlonaar. Hij voert met gemak een gesprek over de geschiedenis van de stad en heeft in de kelder van zijn grote en zeer fraaie huis in het centrum van het Belgische Brugge heel wat Venlo-memorabilia liggen. Dat is een gevolg van de vele bezoeken die hij tot zijn twintigste in vakanties bracht aan zijn in de Maasstad wonende grootouders. Opa was er lange tijd gemeentesecretaris en droeg zijn liefde voor Venlo over aan kleinzoon Evert.

Die vindt het mede daardoor erg jammer dat hij tot nog toe maar één keer, in 1982 redelijk bescheiden, exposeerde in zijn geboortestad. Graag zou hij de Venlonaren laten zien wat hij als hyperrealistische schilder met een moderne thematiek en zeer in het bijzonder als vervaardiger van veelluiken in zijn mars heeft. Een tentoonstelling van zijn werk zou Museum Van Bommel Van Dam zeker voor een jaar uit de rode cijfers helpen, daarvan is hij overtuigd.

PREVIEW BUUN 2016 | Evert Thielen wil naar Venlo

Buun-redacteur Adri Gorissen sprak in Brugge met Evert Thielen over de bronnen van zijn realistische schilderkunst, over de enorme inzet die het vervaardigen van veelluiken vereist, over zelf verf maken, over symboliek in zijn werk, over de stress die schilderen hem bezorgt, over zijn voorliefde voor voluptueuze blonde vrouwen, over de elf Evert Thielens die in Nederland rondlopen, over zijn geboortestad Venlo en uiteraard over zijn enorme behoefte om daar een keer te exposeren.

Lees het artikel in de nieuwe Buun die vanaf begin november in de boekwinkel ligt!

Adri Gorissen

Adri Gorissen

redacteur


Adri Gorissen (1955) is journalist en schrijver. Hij heeft diverse boeken op zijn naam staan, zoals het Limburgs Literatuur Lexicon (2007) en Een Noorse liefde (2012). Hij werkt aan een historische roman over hertog Reinoud II van Gelre en aan een studie over architecten Johannes en Jules Kayser.

Meer artikelen van Adri Gorissen